Blog

Fiets gestolen in Griekenland

Nadat ik vorige week werd beroofd van mijn telefoon heeft het drama zich inmiddels verder voltrokken. Mijn grootste nachtmerrie is werkelijkheid geworden, mijn fiets is gestolen!

Toen ik eindelijk een beetje van de schrik bekomen van de beroving van angel open week, ben ik op zoek gegaan naar een nieuwe telefoon. In het centrum parkeer ik mijn fiets in de drukste straat van Thessaloniki en zet hem vast met dubbel slot. Toen ik terug kwam kon ik mijn ogen niet geloven, ik liep terug de winkel in en weer naar buiten. Maar het was echt waar, mijn fiets was weg! Mijn hartslag ging van 60 naar 120 slagen per minuut en het zweet brak mij uit. Het kan toch niet waar zijn dit. In shock rende ik naar het dichtstbijzijnde politie bureau en sloeg alarm. Zelfs in zo’n geval gaat alles op z’n Grieks, de agenten bereiden zich rustig voor en stappen op de motor om uit te kijken naar mijn stalen liefde op 2 wielen.
Verslagen zit ik op de stoep voor het politiebureau. Binnen 2 weken ben ik alles kwijt, mijn communicatie met het thuisfront, mijn vervoersmiddel en mijn huis. Ik voel me leeg en kan niet beseffen dat echt gebeurt is.

Om aangifte te doen moet ik naar een ander politie bureau en verdoofd loop ik door de menigte van mensen. Ik voel de tranen branden in mijn ogen. Er schiet van alles door mijn hoofd; hoe hard ik gewerkt had om de fiets van mijn dromen te kunnen kopen, het avontuur wat ik ermee gemaakt heb. Alles is voor niets geweest. Daar ik loop dan beroofd van mijn spullen in een onbekende stad met onbekende mensen, ik voel me verdomd alleen. Ik voel dat ik mijn tranen niet langer meer kan vast houden en langzaam rollen ze over mijn wangen.

Eenmaal aangekomen bij de politie, moet ik wachten in een kamer die meer weg heeft van een gevangeniscel dan wachtkamer. Oud meubulair, de verf bladerend van de muur af en een knipperde TL-buis. Een groepje mensen zit te wachten. Er worden geen nummertjes getrokken, er is geen koffie of water en het duurt een eeuwigheid. Ieder heeft zijn verhaal en veelal berovingen. Uiteindelijk wordt mijn aangifte opgenomen en is het enige wat ik kan doen wachten en hopen op goed bericht.

Beelden van Open tv

Mijn vertrouwen in de overheid instanties in Griekenland is tot het minimum geslonken. Ik besluit zelf een zoektocht te starten via de media en een vindersloon van 1000 euro uit te rijken. Via een couchsurfer Tasos Karantakos, een journalist, kom ik in contact een groot magazine en zij willen mijn verhaal delen. Het begint te rollen en zelfs nationale Griekse televisie sluit aan.

Ik hoop dat de dieven of helers zich bedenken en besluiten toch het goede te doen. Al is de kans klein, niet proberen is mij geen optie. Voor mij is hoop sterker dan haat. En ik hoop mijn reis op wat voor manier dan ook voor te kunnen zetten!


22 Reacties

  • Regine

    Wat erg voor Jitse! Een regelrecht drama en dat zeg ik niet snel. Heb erg met je te doen en hoop echt dat er iemand zich om je ontfermt!!! Denk aan je!!

    Reply
  • Jan

    Hi lieve bosaap van me,
    tis jammer dat ik niet in het grieks kan vloeken, dit is echt ka.u.tee! Ik kan me wel enigszins voorstellen hoe je je voelt en dan ben je ineens wel erg ver weg van een warme en bekende arm om je heen. Ik hoop dat de aandacht op de social media wonderen doet. Ik stuur je licht en warmte😍
    Knuffel van mij

    Reply
  • Alice

    Arme Jitse, ik kan niet geloven wat ik lees! Wat een pech… Jij met zo’n onvoorstelbaar mooi doel voor ogen, zo gedreven, zo bevlogen. Het maakt mij toch heel boos en verdrietig dat jou dit moet overkomen. Wens je heel veel kracht toe om hier overheen te komen. Aan doorzettingsvermogen heeft het jou nooit ontbroken dus het gaat lukken!

    Reply
    • Jitse

      Ja Alice het is soms hard, heel hard. De realisatie dat het maar materiaal is helpt. Al doet het pijn in mijn hart om dat over mijn fiets te zeggen haha. Ik ben gelukkig oké en ik kan gelukkig door:)

      Reply
  • Marianne Boot

    Jitse, wat een drama. .Ik heb zo met je te doen.
    Ik stuur je licht, liefde en kracht (Reiki).Blijf moed en vertrouwen houden.

    Reply
  • Saskia pluijm

    Lieve jitse, wat een verdrietig bericht. Ik vind het ontzettend naar voor je en leef met jou mee, en wens de dief toe dat hij/zij zich bedenkt en de fiets teruggeeft. Veel kracht en liefde voor jou van saskia

    Reply
  • Marie-Therese jager

    Lieve Jitse

    Weer slecht nieuws!!!
    Wij gaan duimen dat jouw “beast” gauw bij je terugkomt!!!
    Bert Ineke Ineke Joost Frans enMT
    Funxtion groep FTB

    Reply
  • Johan

    Jeetje Jits, wat een ontzettend naar verhaal. Succes ermee, en ik houd mn ogen open 😉

    Reply
  • Augusta

    Jeminee zeg, wat een verdrietige ervaring! Ik hoop heel erg voor je dat er een oplossing komt. Ik wens je alle goeds en …… jij bent er zelf gelukkig nog! Take care!

    Reply
  • Natas

    Jitse! Hoe naar dat dit je overkomt!! Ik voel me rot bij het lezen, want ik gun je juist veel voorspoed in plaats van tegenslag! Ik baal met je mee en hoop dat de voorspoed jou snel weer vindt. Ik spaar mee aan een nieuwe bike. Lieve groet en stevige knuffel.

    Reply
  • Roland

    BALEN! Precies waarom ik op m’n fietstochten met een boog om steden heen trap en als ik er doorheen moet, zoveel mogelijk in beweging zodat ik of m’n spullen geen doelwit worden.

    Reply

Reageren